Litwa od nieco ponad trzech lat była niepodległym państwem, a wcześniej, od zakończenia II wojny światowej, wchodziła w skład Związku Radzieckiego. Dlatego dotąd reprezentacje Polski i Litwy nigdy się nie spotkały. Premierowe spotkanie PZPN zorganizował w małym mieście, na stadionie przy ul. Ofiar Oświęcimia.
Przyjazd kadry przyciągnął na trybuny większość mieszkańców miasta. Kibiców nie zniechęciła zimowa pogoda, a murawa pokryta śniegiem i lodem została przygotowana tak starannie, że sami piłkarze chwalili jej stan.
Biało-czerwoni, prowadzeni przez Andrzeja Strejlaua, objęli prowadzenie w 11. minucie. Piotr Świerczewski zdobył swojego pierwszego gola w reprezentacji – jak się okazało, jedynego w 70 meczach, wśród których był mundial 2002. W 41. minucie Eimantas Poderis dobił strzał V. Šlekysa i wyrównał.
W przerwie trener Polaków dokonał czterech zmian: na boisko weszli Aleksander Kłak, Krzysztof Maciejewski, Dariusz Gęsior i Jacek Bednarz, a zeszli Matysek, Grzesik, Śliwowski i Świerczewski. Dla Bednarza był to debiut w reprezentacji. Wynik się nie zmienił, a remis był czwartym z rzędu – wyrównał rekord kadry z 1965 roku.
Kapitan reprezentacji Jerzy Brzęczek powiedział w rozmowie z TVP, że lubi grać w mniejszych miejscowościach, bo dla ludzi, którzy przychodzą na takie spotkania, możliwość zobaczenia kadry to coś wielkiego.
Pełna relacja, składy i notatki statystyka – Biblioteka PZPN →
